Bağlıcadere diye de anılan derenin Kırklareli için önemli olduğuna değinen Başkur, "Kırklareli şehrinin tam ortasından geçen dere. Kibarcası videomda 'Bağlıcadere' diye adlandırsam da! adı Boklucudere" dedi.
Derenin eski dönemlerine dair bilgiler veren Başkur, "1976’dan sonra derenin üstü kapatılmaya başlar.Akalar mahallesinden başlatılan kapama Karacaibrahim mahallesinde şehrin göbeğinden geçerek Pınar mahallesinde sonlanır.
Çocukluk anılarımda önemle yer alan bu dere kenarında 70-80 cm genişliğinde çift taraflı yol bandı vardı.Tahminimce dere yatağı kot yüksekliği 2.5 mt., genişlikte 5-6 mt. civarında idi. Etrafında Bahçeli tek katlı meyve ağaçlı evler sıralanırdı.Ve ben bu dere içine o yükseklikten 2 defa düşmüştüm!Karacaibrahim sınırlarında da 2 adet tahta köprü vardı.
1977 yılı olsa gerek! tam İnci Sineması’nın olduğu bölgede dereüstü kapatma inşaatında Demir döşeme işçisi olarak çalışmıştım.Nerden nereye!
Dönemin koşullarında kanalizasyon olmadığı için bu dere kanalizasyon hattı olarak ta kullanılıyordu. Nüfus artışı ile birlikte yaşanan sorunlar çerçevesinde kapatılması zorunlulukla yapıldı.
Oysa ki o dönemde çözüm üretilip te kapatılmamış olsa; bu doğal güzellik bu şehre çok daha büyük bir değer katabilirdi!" ifadelerini dile getirdi.
"Günümüze gelindiğinde"
Belediye Başkan Aday Adayı Başkur yazısına şu şekildie devam etti;
"50 yıllık bir tarihçesi olan bu dereüstü yol, Araç trafiği için de kullanıldığından oldukça yıpranmış durumda.”ki beton yapıların zaten ömrü 45-50 yıldır”
Söğütçükçeşme’den itibaren birkaç yerde araç geçişine kapanmış ve yolun tümü araç trafiğine kısıtlanmış olmasına karşın! maalesef yüksek tonajlı araçların dahi kullandığı bir araç yolu!
Ancak yolun pek çok noktasında artık zeminde kullanılan demirler açığa çıkmış,kimi yerde göçükler sözkonusu, kimi yerde üzerine yeni beton ve asfalt döşenmiş durumda!Bu kapatma işinde çalıştığımdan biliyorum. Ve açığa çıkan demirler de zaten bunun somut göstergesi.Kapatma projesi yapılırken, üzerinden araç geçişi planlanmadığından olsa gerek ; döşeme demirleri 8’lik demirden,kiriş taşıyıcı demirlerde 12’lik demirden yapılmış durumda.Kısacası; üzerinden geçecek yükü asla taşıyamacak bir statik hesaplama söz konusu! Birde üzerindeki hareketli yükler “ yaya ve araç hareketliliği” düşünüldüğünde bu tabliyenin bu kadar dayanmasının mucizevi bir durum olduğunu ortaya koyuyor!
Tabii yukarıda dile getirdiğim gözlemler işin görünen yüzü. Bir de bu tabliyenin alt yüzü var. Orada durum ise çok daha vahim! Çünkü kapalı hacimden geçen su ve oluşan nem,yolun alt yüzünde beton parçalanmalarına neden olmuş ve pek çok yerde oluşan korozyon (paslanma) nedeniyle beton ve demir taşıyıcılar tamamı ile fonksiyonunu yitirmiş durumda!
Değerli hemşerilerim;
dile getirdiklerimi,lütfen bir kabus senaryosu gibi değerlendirmeyin! Bu benim Şehrimin gerçeği! Bunların bilinmesi ve yerel yöneticilerce bu sorunlara çözüm üretilmesi gerek.
Önce bu Şehrin seçilmişleri bu gerçekliği görüp,dile getirecek ve çözüm üretecekler.
Şehri;
Şehrin sakinleri adına yönetmekle yetkilendirilenler,Şehrin gerçeklerini görmezden gelemezler! Sorunların yok sayılması ilerleyen süreçlerde o şehir yaşayanlarına yüksek maliyetler çıkartabilir.
Bu dereüstü yolunun rehabilite edilmesi sorumluluğu, bildiğim kadarı ile merkezi hükümetin sorumluluğunda.
Ancak seçilmiş yöneticilerde bu sorunun çözümü için Kırklareli halkı adına talep sorumluluğunu taşımakta!
Umarım en kısa sürede, gerçekçi bakış açısı ile bu sorun da gündeme alınır ve yapılması gerekenler ivedilikle yapılır.
Bu konuya ilişkin önerime gelince:
Yapılacak projelendirme sonrasında uygun olabilen noktalarda derenin üstü açılabilmeli ve buralarda su ile ilgili seyirlik alanlar oluşturulabilmelidir. Bu tip uygulamalar 'Eskişehir’de olduğu gibisinden' bizim de Kırklareli’mize büyük değer katacaktır.
“Şehrime Mühendis Eli Değecek” demiştim. Evet bu Şehir bir Mühendis ve Mühendislik anlayışı ile yeniden değerlendirilmelidir. Hem de çok geç olmadan!
Şehri yönetenler çözüm odaklı olmalıdırlar.Sorunları görmezden gelip algılar ile yönetilen şehirler,yok olmaya mahkumdurlar!
Şunu da asla unutmayın değerli hemşerilerim; Sizler bu sakin Şehrin sakinleri değil! Sahiplerisiniz…”Şefik Kenar
Derenin eski dönemlerine dair bilgiler veren Başkur, "1976’dan sonra derenin üstü kapatılmaya başlar.Akalar mahallesinden başlatılan kapama Karacaibrahim mahallesinde şehrin göbeğinden geçerek Pınar mahallesinde sonlanır.
Çocukluk anılarımda önemle yer alan bu dere kenarında 70-80 cm genişliğinde çift taraflı yol bandı vardı.Tahminimce dere yatağı kot yüksekliği 2.5 mt., genişlikte 5-6 mt. civarında idi. Etrafında Bahçeli tek katlı meyve ağaçlı evler sıralanırdı.Ve ben bu dere içine o yükseklikten 2 defa düşmüştüm!Karacaibrahim sınırlarında da 2 adet tahta köprü vardı.
1977 yılı olsa gerek! tam İnci Sineması’nın olduğu bölgede dereüstü kapatma inşaatında Demir döşeme işçisi olarak çalışmıştım.Nerden nereye!
Dönemin koşullarında kanalizasyon olmadığı için bu dere kanalizasyon hattı olarak ta kullanılıyordu. Nüfus artışı ile birlikte yaşanan sorunlar çerçevesinde kapatılması zorunlulukla yapıldı.
Oysa ki o dönemde çözüm üretilip te kapatılmamış olsa; bu doğal güzellik bu şehre çok daha büyük bir değer katabilirdi!" ifadelerini dile getirdi.
"Günümüze gelindiğinde"
Belediye Başkan Aday Adayı Başkur yazısına şu şekildie devam etti;
"50 yıllık bir tarihçesi olan bu dereüstü yol, Araç trafiği için de kullanıldığından oldukça yıpranmış durumda.”ki beton yapıların zaten ömrü 45-50 yıldır”
Söğütçükçeşme’den itibaren birkaç yerde araç geçişine kapanmış ve yolun tümü araç trafiğine kısıtlanmış olmasına karşın! maalesef yüksek tonajlı araçların dahi kullandığı bir araç yolu!
Ancak yolun pek çok noktasında artık zeminde kullanılan demirler açığa çıkmış,kimi yerde göçükler sözkonusu, kimi yerde üzerine yeni beton ve asfalt döşenmiş durumda!Bu kapatma işinde çalıştığımdan biliyorum. Ve açığa çıkan demirler de zaten bunun somut göstergesi.Kapatma projesi yapılırken, üzerinden araç geçişi planlanmadığından olsa gerek ; döşeme demirleri 8’lik demirden,kiriş taşıyıcı demirlerde 12’lik demirden yapılmış durumda.Kısacası; üzerinden geçecek yükü asla taşıyamacak bir statik hesaplama söz konusu! Birde üzerindeki hareketli yükler “ yaya ve araç hareketliliği” düşünüldüğünde bu tabliyenin bu kadar dayanmasının mucizevi bir durum olduğunu ortaya koyuyor!
Tabii yukarıda dile getirdiğim gözlemler işin görünen yüzü. Bir de bu tabliyenin alt yüzü var. Orada durum ise çok daha vahim! Çünkü kapalı hacimden geçen su ve oluşan nem,yolun alt yüzünde beton parçalanmalarına neden olmuş ve pek çok yerde oluşan korozyon (paslanma) nedeniyle beton ve demir taşıyıcılar tamamı ile fonksiyonunu yitirmiş durumda!
Değerli hemşerilerim;
dile getirdiklerimi,lütfen bir kabus senaryosu gibi değerlendirmeyin! Bu benim Şehrimin gerçeği! Bunların bilinmesi ve yerel yöneticilerce bu sorunlara çözüm üretilmesi gerek.
Önce bu Şehrin seçilmişleri bu gerçekliği görüp,dile getirecek ve çözüm üretecekler.
Şehri;
Şehrin sakinleri adına yönetmekle yetkilendirilenler,Şehrin gerçeklerini görmezden gelemezler! Sorunların yok sayılması ilerleyen süreçlerde o şehir yaşayanlarına yüksek maliyetler çıkartabilir.
Bu dereüstü yolunun rehabilite edilmesi sorumluluğu, bildiğim kadarı ile merkezi hükümetin sorumluluğunda.
Ancak seçilmiş yöneticilerde bu sorunun çözümü için Kırklareli halkı adına talep sorumluluğunu taşımakta!
Umarım en kısa sürede, gerçekçi bakış açısı ile bu sorun da gündeme alınır ve yapılması gerekenler ivedilikle yapılır.
Bu konuya ilişkin önerime gelince:
Yapılacak projelendirme sonrasında uygun olabilen noktalarda derenin üstü açılabilmeli ve buralarda su ile ilgili seyirlik alanlar oluşturulabilmelidir. Bu tip uygulamalar 'Eskişehir’de olduğu gibisinden' bizim de Kırklareli’mize büyük değer katacaktır.
“Şehrime Mühendis Eli Değecek” demiştim. Evet bu Şehir bir Mühendis ve Mühendislik anlayışı ile yeniden değerlendirilmelidir. Hem de çok geç olmadan!
Şehri yönetenler çözüm odaklı olmalıdırlar.Sorunları görmezden gelip algılar ile yönetilen şehirler,yok olmaya mahkumdurlar!
Şunu da asla unutmayın değerli hemşerilerim; Sizler bu sakin Şehrin sakinleri değil! Sahiplerisiniz…”Şefik Kenar












