Paylaşmanın, arkadaşlığın, dostluğun, muhabbetin 114 yıllık adresi PAVLİ, geleneklerimizin, adetlerimizin, örfümüzün ve tarihimizin gözler önüne serildiği bir efsane olarak 4 günlüğüne aramıza katılıyor. Sosyal etkileşimin, insanlar arasındaki dayanışması ile tavan yaptığı, beton bloklar ile kuşatılmış kamusal kullanım alanlarının, iş ve ev arasında sıkışıp kalan insanı, belli güzergâhlar arasında sabitleyen düzenin dışında 106. kez ülkemize MERHABA diyen tarihi Pavli, 1910 yılından günümüze ırk, renk, din, dil ve mezhep gözetmeksizin bir anne edası ile kucakladığı insanların desteği sayesinde ayakta durmaktadır.
12-13-14-15 Eylül tarihlerinde 114'nci kez PANAYIR ZAMANI diyecek olan PAVLİ efsanesi, Türkiye'nin 81 ilinden misafirlerini yine kendine hayran bırakacak. Pehlivanköy Belediye Başkanı Açıkel "113 yılı devirmiş gelenek PAVLİ" isimli yazısı ile herkesi bu tarihi dokunun içinde yerini almaya çağırdı.
Eylül ayının 12-15 Tarihleri arasında yapılacak olan Pehlivanköy Sonbahar Panayırı için geri sayım başladı.
Pehlivanköy Belediye Başkanı Hüseyin Açıkel,"1.906 nüfusa sahip şirin bir ilçe Pehlivanköy. Yılın 11 ayında sadece demiryolunu döver gibi geçen trenlerin sessizliğini bozduğu bu ilçe, Eylül ayında iğne atsan yere düşmeyecek kalabalıklarla dolar taşar. Eylül ayını, sevgiliyi bekler gibi bekler Pehlivanköylüler. Bu güzel kamusal etkileşimde herkesi aramızda görmek istiyoruz."diyerek herkesi 12 - 15 Eylül tarihleri arasında Pehlivanköy'e davet etti. Pavli Panayırı 1910 yılından beri kesintisiz olarak kutlanıyor. Bazıları bu tarihin daha da geriye gittiğini söylese de, bu ola ki ilgiyi artırmak için abartılmış bir durumdur.
Geleneksel Pavli Panayırı Tarihçesi
Pavli Panayırı bu yıl ( 2024 ) 114. yaşını kutluyor ve "Dalya !" diyor. Panayırlar, pagan ve Helen toplulukların önemli gördükleri kale şehirler etrafında belli zamanlarda bir araya gelip, eğlenceler düzenleyerek ticari mal alışverişlerinde bulundukları önemli aktiviteler olarak günümüze değin ulaşmıştır. Yunanca' da "Panegrysis" diye söylenen bu kelime, büyük toplantı, kurultay, festival, kalabalıklar gibi anlamlar içermektedir.70' li yılların sonlarına kadar Trakya' nın birçok yerinde ( Keşan, Lüleburgaz, Pınarhisar, Silivri, Havsa vb...) bu tip panayırlara rastlanırdı. Bu panayırlar daha çok mal ve hayvanların satıldığı, o bildik adıyla "Hayvan ve Emtia Panayırları" şeklinde düzenlenirdi. Pavli Panayırı' nın bir diğer adı da "Pehlivanköy Sonbahar Hayvan ve Emtia Panayırı" olarak herkesçe bilinmektedir.
Trakya Genelindeki En Büyük Panayır
Pehlivanköy Sonbahar Panayırı, Trakya'da Çatalca'da düzenlenen panayırla birlikte günümüze ulaşmayı başaran son iki panayırdan en büyüğüdür. Panayırın kendine has bir özelliği de, uzun seneler Eylül ayının ikinci haftası başlayıp 4 gün sürmesidir. Pavli Panayırı'nın düzenlenmesine ilişkin, 1908 yılında Sultan II. Abdülhamid döneminde tarafından verilen izinde ( İrade-i Seniyye ) panayırın Eylül'ün 7. günü ( ilk haftası ) başlaması ve yukarıda bahsedildiği gibi 4 gün sürmesi kararlaştırılmıştır. Bunun yerine, çok özel bir durum olmadıkça Eylül ayının ikinci haftasına denk düşen Perşembe günü panayır başlar, dördüncü gecesine rastgelen Pazar gecesi en coşkulu gecesini yaşar, ertesi gün olan Pazartesi günü artık alabildiğine geniş panayır çayırında gelecek yıla görüşmek üzere yükünü toplayan panayırcılardan başka kimsecikler kalmaz. Tren yolunun hemen karşısında bulunan, Ergene nehri kıyısındaki alabildiğine geniş çayırlıkta kuruluyor. Panayır her ne kadar Romanlar'ın baskın tekelinde gibi düşünülse bile, aslında durum pek de böyle değildir. Romanlar genellikle lunapark bölümünde, kendilerine has eğlence anlayışlarıyla panayırın eğlence ayağını diri tutuyorlar. Kendilerine has, artık kanıksanan jargonlarıyla bu işi en iyi de onların yaptığı şüphe götürmez bir gerçek. Lunapark sadece çocuklara ve gençlere hizmet etmiyor. Yaşı bir hayli ileri olanları da fırdöndü zincirli salıncaklarda, ruhunu emanet ederek cesaretle bindiği gondollarda, muzipçe diğerlerinin araçlarına bindirmek için orta yerde deli gibi dolaşan çarpışan otolarda görmek mümkün. İki kişinin karşılıklı ayakta durarak hızlandırdıkları, küçük gondol tarzı nostaljik salıncaklarda köylü kadınların korku dolu şen kahkahalarını ve basma kumaştan şalvarlarının rüzgara karışan uğultusunu duyabilirsiniz.
Gülben Gökçen Dönmez
